Smolinkaa kradnie konta

Moja kuzynka miała 2500 starpkt. i z 300 $.Niestety wpadła w pułapkę oszustki była nią smolinka najpierw była miła a potem wyskoczyła z dkny darmowe.Moja kuzynka co ma 9 lat nabrała się ..No niestety :(.Napisałyśmy do admina że ukradła i oszukała ale chyba 1 wiadomośc nie wystarczy.Myślałam że  jak ją troche się przestraszy z adminem to przestanie a dzisiaj dostałam wiadomość zobaczcie...

Po prostu skandal

Keri Hilson "Nova ubieranka"

Keri Lynn Hilson (ur. 27 października 1982 roku w Atlancie w stanie Georgia). Jest amerykańską piosenkarką R&B oraz autorką wielu tekstów piosenek. Jest częścią organizacji słynnych 'songwritterów' działających pod szyldem The Clutch.Spis treści ]Keri Hilson pisze muzykę dla indywidualnych artystów od 2001 roku. Stworzyła utwory dla : Chrisa Browna, Britney Spears, Xzibita, Fat Joe, Mary J. Blige, Ushera, Ciary, The Pussycat Dolls, Avant, Diddy'ego, Chingy, Kelly Rowland, Nicole Scherzinger, Lloyd Banksa oraz Timbalanda.Hilson śpiewa również w niektórych utworach, które wcześniej stworzyła dla słynnych muzyków. Dotychczas jej największym hitem było: The Way I Are nagrane wraz z Timbalandem. Artystka ta współpracowała również z Justinem Timberlake'iem oraz Nelly Furtado. W 2009 roku nagrała razem z Kardinal Offishall'em utwór Number 1

 

Styczniowe HB.

I znowu HB!!Czas przygotowywać szafy na nową kolekcję.Nie przegapcie jej!!

Nowy pokój na imprezki za 0 sd

Kolejne pomieszczenie do imprez. Tym razem związane z kampanią jaka teraz jest na Stardoll, czyli "Decade of the teens". Stardoll powysyłał również e-maile o możliwości robienia imprez :)

Darmowa spódniczka Moxie Girlz

1. Wchodzimy na www.myproxy.ca.
2. W okienko wpisujemy www.stardoll.com/en/starDesign.php?brandId=170
3. Klikamy ENTER.
4. Logujemy się.
5. Spódniczka czeka na nas w apartamencie, w torbie Moxie Girlz przy szafie :)

Lily Cole NOWA LALKA DO UBIERANIA

Urodzona w Torquay, w Anglii. Jako czternastolatka została zauważona przez Benjamina Harta na ulicach Londynu, a wkrótce potem podpisała kontrakt z agencją Storm Models (z niej wywodzą się takie modelki jak Kate Moss oraz Cindy Crawford) jej kariera zaczęła się od okładki włoskiego Vogue, gdy została okrzyknięta "Twarzą Roku". Fotograf Steven Meisel zachwycił się jej rudymi włosami i bladą skórą. Od tej pory Lily pracowała z takimi firmami jak m.in. Chanel, Christian Lacroix, Hermès, Longchamp, Cacharel, Topshop, Anna Sui, Moschino.Należy do grupy modelek o "twarzy lalki" (Heather Marks, Gemma Ward, Devon Aoki) oraz jest jedną z najlepszych rudowłosych modelek wraz z Karen Elson i Jessicą Stam.W listopadzie 2004 roku otrzymała nagrodę dla najlepszej brytyjskiej supermodelki.Jest na 83 miejscu na liście najbogatszych nastolatków Wielkiej Brytanii. Chętnie uczestniczy w akcjach charytatywnych i dotyczących ochrony
środowiska.

Selena , masz gościa.(Rozdział 2)

Udało mi się jakoś doprowadzić Selenę do porządku przed przyjściem JP i Carmen. Oczywiście tylko zewnętrznie. Psychicznie była kompletnie rozwalona. Kochała Kevina, to było pewne i mimo że wiedziała, że powoli się wszystko rozsypuje, nie była przygotowana na to, żeby dowiedzieć się tego z gazety.

Nie zadzwoniła do niego, nie napisała. Ani ona, ani żadne z nas. Postanowiliśmy poczekać aż sam się odezwie.
I długo czekać nie musieliśmy.

Joey i Carmen byli punktualnie o 19. Gazetę schowaliśmy. Nie chcieliśmy poruszać już tego tematu. Selena starała się sprawiać wrażenie zmęczonej, nie smutnej.
Zamówiliśmy pizzę i chłopcy otworzyli wódkę. Ja, Sel i siostra Parkera piłyśmy wino z colą.
Rozmowa kleiła się całkiem dobrze. Później postanowiliśmy obejrzeć film. Wybraliśmy jakiś dramat i rozsiedliśmy się przed telewizorem.
Mniej więcej w połowie filmu Sel i Carmen były już nieźle wstawione. Chłopcy o dziwo trzymali się nieźle. Siedziałam wtulona w swojego chłopaka z plastikowym kubkiem z winem w środku i nie zwracając najmniejszej uwagi na film nuciłam sobie jakąś piosenkę.
Danger właśnie delikatnie całował mnie po szyi kiedy zadzwonił dzwonek do drzwi.
-Spodziewamy się kogoś? - zapytałam podnosząc się z miejsca.
-Raczej nie. - odpowiedział Nick.
Podeszłam do drzwi i nie pytając kto to, otworzyłam.
-Uuu... to żeś sobie moment wybrał. - rzuciłam niezbyt przyjaźnie do chłopaka.
-Czytaliście gazetę? - zapytał z niezbyt uradowaną miną.
Poruszyłam głową na znak potwierdzenia.
-Demuśka, czy ty jesteś pijana? - zapytał jakby lekko rozbawiony.
-Nie. - żywo zaprzeczyłam. - Ale ty chyba nie do mnie co?
-Zawołasz Selkę? - zapytał.
-Drugie drzwi na prawo to jej pokój. Idź tam, zaraz ją przyprowadzę. - powiedziałam.
Poszedł do sypialny Czarnej i Loczka, a ja udałam się do salonu.
-Kto to? - zapytał mój mężczyzna.
-Sel, masz gościa. Jest u ciebie. - powiedziałam.
-Juuu... - zawołała wstając i odbijając się od ściany do ściany poszła w stronę pokoju.
-Kto to? - ponowił swoje pytanie Joe kiedy nasza przyjaciółka wyszła.
-Kevin. - powiedziałam siadając koło niego.
-No to sobie moment wybrał. - skomentował Nick.
-Nie mówiliście, że przyjeżdża. - powiedział nieco zdziwiony Parker.
-Bo nie wiedzieliśmy. - odpowiedziałam.
-Sel też nie? Przecież to jej chłopak. - rzucił.
-Eh. Już chyba nie. - powiedziałam i rzuciłam w ich stronę schowaną gazetę.

***

Usiadł na jednym z łóżek i czekał aż wejdzie. Miał nadzieję, że nie przeczytała jeszcze gazety, ale Demi rozwiała jego nadzieje. Nie wiedział jak ma zacząć rozmowę. Wiedział tylko, że musi powiedzieć w końcu prawdę. Nie chciał stracić jej przyjaźni. Po prostu przestał ją kochać. Czy to jest karalne?
Jego rozmyślenia przerwało otwarcie się drzwi.
Kiedy ją zobaczył, wiedział, że z rozmową będzie musiał poczekać do jutra. Była kompletnie zalana.
-Kevin! - pisnęła widząc go.
Chwilowo zapomniała o artykule. W jej głowie nie było nic, poza tym, że on tu jest.
Chwiejnym krokiem podeszła do niego i wtuliła się w jego ramiona. Objął ją delikatnie.
-Dlaczego mi to zrobiłeś? - szepnęła uderzając pięściami o jego tors, kiedy przypomniała sobie artykuł.
-Przepraszam. - powiedział równie cicho co ona.
-Przepraszam? - jęknęła - Kevin... - zaczęła ale zrobiło jej się nie dobrze. - Muszę do łazienki. - dodała szybko.
Otworzył drzwi i wyprowadził ją do przedpokoju. Łazienka była obok więc szybko się tam dostali. Selena od razu wylądowała nad muszlą.
Znalazł na półce jakąś gumkę i związał jej włosy.
-Przyniosę ci wody. - powiedział kiedy na chwilę podniosła głowę.
-Zostań. - charknęła na tyle głośno na ile potrafiła.
-Dobrze, czekaj. - Uchylił delikatnie drzwi od łazienki. - Demi? - krzyknął.
Po chwili wyszła do przedpokoju.
-Przyniesiesz wody? - zapytał.
Kiwnęła tylko głową i już jej nie było. Po chwili wróciła ze szklanką wody.
-Co z nią? - zapytała opierając się o framugę i spoglądając na przyjaciółkę.
-Wymiotuje. Możesz iść, zajmę się nią. Jesteś w niewiele lepszym stanie niż ona. - stwierdził, więc wróciła do salonu.
-Wytłumacz się. - jęknęła Czarna opierając się o chłodną ścianę.
-Sel, myślę, że to nie najlepszy moment. Porozmawiamy jutro jak wytrzeźwiejesz. Ok? - zapytał.
-Nie znikniesz do jutra? - zapytała niemalże błagalnie.
-Zostanę, obiecuję. - pomógł jej przemyć twarz i wrócić do sypialni.
Zostawiając ją w ubraniu położył na łóżku i usiadł na jego skraju.
-Śpij. - szepnął.
Wymacała na pościeli jego dłoń i ścisnęła ją mocno.

***

-Co z Seleną? - zapytał Joe kiedy Demi wróciła z łazienki.
-Wymiotuje. Kevin z nią siedzi. - powiedziała.
-A ja chyba powinienem zabrać do domu Carmen. - stwierdził JP patrząc na siostrę leżącą na stoliku.
Po chwili zostali w salonie tylko w trójkę.
-Idę do łóżka. - stwierdził Nick pół godziny później.
Wszedł do pokoju. Selena spała trzymając za rękę Keva, który spał, siedząc na podłodze oparty o jej łóżko.
-Stary. - Loczek klepnął lekko brata w ramie. - Idź do salonu na kanapę, albo połóż się koło niej. Będziesz rano połamany.
Mimo że zadał dziewczynie wiele bólu, nadal był jego bratem, a dla Jonasów rodzina była przecież najważniejsza.
-Myślisz, że po tym co zrobiłem ucieszy się, jak się obudzi koło mnie? - zapytał z sarkazmem najstarszy z braci.
-To idź do salonu. - mruknął. - Dobranoc.
-Dobranoc. - rzucił K2 wychodząc z sypialni i kierując się do salonu.

-Cześć - rzucił do średniaka, który razem z dziewczyną nadal siedział w dużym pokoju. -Siema brat. - rzucił Joe podając mu rękę.
-Będziesz tu spał? - zapytała Demi. - Przyniosę ci koc. - mruknęła wychodząc.
Po chwili wróciła niosąc poduszkę i miękki pled.

***

-Czemu oni muszą mieć takie ciężkie życie? - mruknęłam leżąc wtulona w Dangera.
-A ty znowu martwisz się o innych. - szepnął. - Kochanie, w końcu ułożą sobie życie. Naprawdę. - przytulił mnie mocniej do siebie.
-Ale czy muszą tyle cierpieć? Czy nie mogą być szczęśliwi tak jak my? - zapytałam smutno.
-Demi, słońce, a czy ty nie wycierpiałaś więcej niż oni zanim poznałaś mnie?
Musiałam przyznać mu rację. Wycierpiałam, ale czy to znaczy, że oni też muszą cierpieć?
-Było warto jeśli jesteś za to nagrodą. - uśmiechnęłam się.
-Oni też kiedyś stwierdzą, że było warto. - odwzajemnił uśmiech i pocałował mnie delikatnie.
Wtuliłam się mocno w niego i po chwili oboje zatopiliśmy się w objęciach Morfeusza.

Przede wszystkim chcę was znowu przeprosić za długą nieobecność. Nie mam weny na tego bloga co zresztą widać. Notka jest beznadziejna i strasznie krótka. Nie jestem z niej w żadnym stopniu zadowolona.
Avki są dziełem mojej kochanej Chanelle__

Notki nie dedykuję nikomu. Nie chcę nikogo obrazić:)

Postaram się następną notkę napisać szybciej i dłuższą.